บทที่ 118 มีเงินนิดหน่อยแล้วทำไม

สายตาของเขามองไล่ขึ้นลงที่หน้าอกของทิพย์พารักษ์ ใบหน้าเต็มไปด้วยเจตนาร้าย

แต่สายตาของทิพย์พารักษ์กลับจับจ้องไปที่อาหารบนโต๊ะ เมื่อเช้าเธอกินแค่ขนมปังมาแผ่นเดียว ตอนนี้ก็เลยรู้สึกหิวอยู่หน่อยๆ

ลินลี่เห็นว่าเธอเอาแต่ก้มหน้าก้มตากิน ไม่รู้จักมารยาทพื้นฐานเลย จึงแอบหยิกเธอเบาๆ ใต้โต๊ะ

ทิพย์พารักษ์รู้ควา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ